طالقان – معرفی شخصیت حضرت قاضی – ع – و روستای حسنجون و سیدآباد

درویش عبدالمجید طالقانی

 

گرداورنده : سید عباس قاضی میر سعید .

با تشکر از همکاری شما دوست بزرگوار

درویش عبدالمجید طالقانی، استاد خط شکسته فارسی

 

درویش عبدالمجید طالقانی مهرانی در سال1150هجری در روستای مهران طالقان پا به عرصه وجود نهاد. دوران کودکی را در زادگاه خود سپری کرده و تحصیلات ابتدایی را در مکتب خانه زادگاهش گذراند.در اوایل جوانی ابتدا به قزوین و سپس به اصفهان عزیمت کرد و چندی روزگار را به فقر گذراند و در آن حال به مشق خط مشغول بود.در آغاز از روی خطوط بجا مانده از استاد بزرگ نستعلیق ایران ، میرعماد تمرین می کرد و چون در این راه به مقامی در خور رسید(در حدود 20 سالگی) و چون ذاتا میل به کمال و جاودانگی داشت به خط شکسته روی آورد و این خط را که تا آن زمان فروغ چندانی نداشت به کمال زیبایی و اعتدال رساند و به قولی بازار شکسته نویسان را شکست و آنچنان در این راه پیش رفت که به شهادت تمامی کارشناسان و خط شناسان تاکنون کسی خط شکسته را به ملاحت درویش ننوشته است.حاجت تبریزی در باره آثار او این ابیات را سروده است:

ای گشته مثل به خوشنویسی زنخست

مفتاح خزاین هنر خامه تست

تا کرده خدا لوح و قلم را ایجاد

ننوشته کسی شکسته را چون تو درست

گاه تشخیص کلمات مکتوب درویش بسیار مشکل است.خود او در جایی می نویسد :

“کرامت کسی دارد که خط مرا خواندن تواند”

دکتر محمد علی منوچهری مولف محترم کتاب “طالقان سرزمین من” در کتاب خود ضمن معرفی استاد درویش این جملات را آورده است: “درویش خان در فن خوشنویسی از استاد خود میر عماد سبقت می جوید ولی بواسطه اینکه میرعماد کارهای نویسندگی دولت و فرامین را انجام می داده دیگران جرئت اینکه بگویند خط درویش خان بهتر است رانداشتند و این خود موجب آزردگی خاطر وی می گردید.بالاخره درویش خان سکوت را شکسته و می گوید با این همه زحمت که من کشیده و خط نستعلیق را به این درجه رسانده و از استاد میر عماد هم بهتر می نویسم ولی کسی را یارای گفتن آن نیست،حال من خط نستعلیق را شکسته و آن را به صورتی نوین می سازم که به نام خود من معروف گردد….

درویش شروع به نوشتن کرد و با خود گفت چرا دایره نون یا سین و یا امثال آن گرد باشد و چرا کشیده نباشد و به همین ترتیب تمام حروف نستعلیق را شکست.”

با اینکه خود از مردم طالقان هستم و روستای اجدادی ام در مجاورت زادگاه درویش است و دست بر قضا تعدادی از اجداد پدری ام به روستای مهران منتسب هستند اما این ادعا را که فقط در همین کتاب دیدم و نادرست بودن آن کاملا روشن است با ادله کافی رد کرده و معتقدم درویش خط نستعلیق را استادانه مینوشته اما نه در حد استاد میرعماد ضمن اینکه این خط تا قبل از آن وجود داشته ولی درویش با فضاسازی و ترکیب ها و همچنین تغییراتی در شیوه نگارش جان تازه ای به آن بخشیدواینطور نبوده که درویش مبدع خط شکسته باشد.

درویش در اصفهان و مدتی هم در شیراز با شاعران و سخنوران نامی چون هاتف اصفهانی، لطفعلی بیک آذر بیگدلی و عاشق مشتاق حشر و نشر داشت و قریحه شاعری خود را پرورش داد. او شاعر هم بود و در عالم شعر تخلص او “خموش” و “درویش” بودو دیوان غزلیاتش موجود و بالغ بر1500بیت است.

تعدادی از اشعار درویش:

ای کاش زمانه سازگاریم کند

یارم به یکی دو بار یاریم کند

یا کار مرا به زخم دیگر سازد

یا چاره زخمهای کاریم کند

خطت دمید چه پروای گلستان داری

بنفشه بر گل و سنبل بر ارغوان داری

نه آدمی است کسی کو ترا پری داند

پری کی اینهمه شوخی و دلبری داند

هست گاهی مهر و گه کین با منت

من چو خواهم دوستت یا دشمنت

شدم افسوس زنادیدن روی چو مهت

برهت خاک و نیفتاد بر آن خاک رهت

مجید ار با تو باشد نیست باکش از جهان غم

چه باک از غم بود آنرا که دارد غمگساری خوش

بیا مجید سفر از دیار یار کنیم

که وقت عزت اغیار گشت خواری ما

درویش عبدالمجید در اواخر عمر کوتاه خود به تب مالاریا مبتلا شد چنانکه در یکی از مکتوباتش به یکی از شاهزادگان مقیم اصفهان می نویسد:

“قریب به یک سال است بل متجاوز بود که مبتلای نوبه ربعم داشت والحال قریب شش ماه است که نوبه هست به انضمام آزارهای دیگرواز اطباء مایوسم بجز جناب باری عزاسمه بکس امیدی نمانده است”

همین بیماری علتی شد تا دستان گهر بار این نابغه بزرگ خط شکسته در سال1185هجری قمری ودر حالی که هنوز35 سال از عمر شریفش نگذشته بود برای همیشه از حرکت بازایستد. جسم بی جان او را در میان حزن و اندوه شاگردان و علاقه مندانش درگوشه ای محقر از قبرستان تخت پولاد در جوار تکیه میر به خاک سپردند. مقبره ای نمادین هم درتپه ای مشرف به زادگاهش “روستای مهران” ساخته شده که سنگ قبر آن را استاد یدااله کابلی تحریر کرده اند.این بنا هم اکنون نیاز به تعمیر جدی دارد.

آثار این استاد بزرگ به شرح زیر است:

12بند ترکیب بند مولانا محتشم کاشانی در رثاءاباعبدالله الحسین(ع)

یک نسخه بوستان سعدی

مرقعات بیشماری به خط شکسته

تعدادی مراسلات دوستانه

یک نسخه دیوان حافظ

گلشن راز

پایان …

روحش شاد

منبع : برگرفته از وبلاگ احمد سلطانیان

www.artworkshop.blogfa.com



[ ادامه مطلب ] | [ موضوع ] : درویش عبدالمجید طالقانی, مشاهیر
ن : Admin - سید مهدی قاضی میر سعید
ت : جمعه, 12 آگوست 2011
 
 
  سایت محبان حضرت امام زاده قاضی میر سعید - علیه السلام - اوقات خوشی را برای شما آرزومند میباشد  
 
محمد بن حسن عسکری (عج) آخرین امام از امامان دوازده گانه شیعیان است. در ١۵ شعبان سال ٢۵۵ هـ.ق در سامرا به دنیا آمد و تنها فرزند امام حسن عسکری (ع)، یازدهمین امام شعیان ما است. مادر آن حضرت نرجس (نرگس) است که گفته اند از نوادگان قیصر روم بوده است. «مهدی» حُجَت، قائم منتظر، خلف صالح، بقیه الله، صاحب زمان، ولی عصر و امام عصر از لقبهای آن حضرت است.