درباره طالقان:

منطقه ییلاقی طالقان با مردمانی مهربان، مهمان نواز و فرهنگ دوست در میان کوه های برف گیر البرز از غرب ارتفاعات کندوان تا ۴۰ کیلومتری شرق قزوین دامن گسترده است. شاهرود ، رگ حیاتی این سرزمین دیر سال، از کوهپایه های شرقی آغاز و با طولی نزدیک به ۱۰۵ کیلومتر به غرب می رود این شریان آبی ، بیش از ۱۵ رودخانه کوچک و بزرگ منطقه  را که از چشمه سارها و برفاب ها سرچشمه می گیرند، همراه خود تا سپید رود می برد  تا با آبهای قزل اوزن  آمیخته و راهی دریای خزر شود. طالقان در ۱۲۰ کیلومتری شمال غربی تهران واقع است.  منطقه معروف به طالقان  در میان دره بزرگی در کوههای البرز قرار دارد. طالقان منطقه ای متشکل از  حدود ۸۰ روستای کوهستانی است که در فاصله ۱۳۰ کیلومتری شمال غربی شهر تهران قرار دارد. طول جغرافیایی طالقان از شمال شرق به جنوب غرب حدود هشتاد کیلومتر و عرض جغرافیایی آن حدوداَ ۱۵ کیلومتر می باشد. بدینگونه منطقه طالقان حدوداَ ۱۳۰۰ کیلومتر مساحت دارد و در ۳۶ درجه و ۱۲ دقیقه عرض شمالی و ۵۰ درجه و ۴۷ دقیقه طول شرقی در شمال غرب شهر تهران قراردارد، میانگن درجه حرارت سالیانه در طالقان حدود ۵/۹+، متوسط حداکثر ۵/۲۷+، و متوسط حداقل ۳/۱۱- درجه سانتی گراد و میانگین بارندگی سالیانه حدود ۵۰۰ میلیمتر است. روستاهای زیبای طالقان در دامنه های جنوبی و شمالی ، در ارتفاع ۱۴۰۰ تا ۲۶۰۰ متر از سطح دریا ، در امتداد رودخانه ها و کنار چشمه سارها پراکنده شده اند.

برای رسیدن به طالقان،از تهران با طی کردن مسافت ۱۴۵ کیلومتری و عبور از  شهرهای  کرج ، هشتگرد ، آبیک  ، و ۴ کیلومتر بعد از آبیک به جاده  انحرافی  و اختصاصی طالقان رسیده  و در مسیر راه ، از چند ده و قریه و بقول امروزی ها روستا باید عبور کرد که این روستاها عبارتند از : زیاران ، خوزنان ، آقچری ، صمغ آباد و ابراهیم آباد  و… و پس از گذشتن از این روستاها به گردنه طالقان میرسیم و در امتداد جاده حرکت نموده  تا به  پلیس راه  و سه راهی میان طالقان و پا ئین طالقان رسیده و پس از  طی مسیر و گذر از روستاهای زیدشت و گلینک به شهرک طالقان که مرکز طالقان نیز می باشد میرسیم .

تاریخ طالقان به ۴۵۰۰ سال قبل بازمی‌گردد و آثاری از سلسله‌های مختلف پادشاهی در این منطقه وجود دارد.

زبان مردم طالقان :

 زبان مردم طالقان، فارسی و لهجه آنها تاتی است و تنها در دهکده میناوند، مردم به زبان ترکی سخن می‌گویند.

آیین مردم طالقان :

 آیین مردم طالقان تا حدود قرن سوم هجری، دین زرتشت بوده است. با ظهور اسلام و گرویدن مردم قزوین و سایر مناطق نزدیک طالقان به مذهب شافعی و مالکی، مذاهب جدید در میان آنان رونق پیدا کرد اما چون ساداتی که به طالقان روی آوردند پیرو زیدبن‌علی‌بن‌حسین‌ابن‌علی بودند، مردم طالقان، آیین زیدیه را که حسینیه نیز نامیده می‌شود قبول کرده و به آن علاقه‌مند شدند. ظاهرا مذهب اسماعیلیه در طالقان نفوذ و دوام قابل ملاحظه‌ای نداشته است زیرا مردم طالقان، بیشتر در قلمرو نفوذ حکمرانان زیدی‌مذهب قرار داشته‌اند. به هر حال با روی‌کارآمدن صفویه و نفوذ حکمرانان سلسله کیانیه – خصوصا خان‌احمد اول که به آیین شیعه اثنی عشری معتقد و علاقه‌مند بود – از گسترش و نفوذ آیین زیدیه کاسته شد و مردم به مذهب شیعه اثنی‌‌عشری گرویدند. اکنون عموم طالقانی‌ها شیعه دوازده امامی هستند.

راههای دسترسی به طالقان :

 راه طالقان ـــ  آبیک  :  از طریق  زیدشت ـ گردنه ابراهیم آباد ـ صمغ آباد ـ زیاران . این راه تنها راه ورودی جاده ای است که از محورهای ارتباطی کرج- قزوین (بعد از کارخانه سیمان آبیک)  منشعب می شود و پس از عبور از زیاران و صمغ آباد ، به طالقان منتهی می شود.

راه طالقان ـــ  قزوین :   از طریق  ناوه ـ قاضی کلایه ـ  گزنه

راه طالقان ـــ  قزوین :  از طریق  کما کان ـ  کلانک ـ فشکلدره

راه طالقان ـــ چالوس : از طریق جوستان ـ آسکان ـ سیاه بیشه ـ گردنه چم ـ  دزد بن (دیز بن)

راه طالقان ـــ تنکا بن : از طریق جوستان ـ مهران ـ گردنه صاد ـ آبگرم دهستا ن سه هزارـ درجان

راه طالقان ـــ لوراء :  از طریق جوستان ـ گته ده ـ آزاد بر

راه طالقان ـــ کلاردشت :  از طریق جوستان  ـ ناریان ـ گردنه دریچه ـدلیر