بسم الله الرحمن الرحیم

 مرد عابد ، مرد زاهد ، مردی از اخلاص وافر

هم شجاع و هم مدبّر همچو جدّ خویش باقر

میر سیّد نام او ، شغل شریف او قضاوت

همچو مولایش علی در حکم و اجرای عدالت

عالمی فرزانه بودش در میان هم رهانش

سیّدی وارسته بودش او به مثل دودمانش

او برای زندگانی طالقان را برگزیدش

هر کسی میدید او را لاجرم می شد مریدش

او به استدلال کافی نسلی از پاکان دین است

او یکی از مجریان دین حق روی زمین است

نام بگرفتش به یمنش خاک پاک سیدآباد

در کنار آن مزارش هر دل غمدیده ای شاد

هدیه ای بوده به ماها از سوی آن حیّ دانا

خاک پاک این زمین را با قدومش کرده احیا

او طناب اتصال مردم و پیغمبران است

او نواده امام است ، او سری در سروران است

افتخار ما همین بس نسلی از او در زمینیم

پس چو او باشیم ما هم ، چونکه نسلی برترینیم

صاف و صادق ، بی تکبّر ، همچو او باشیم هر دم

همچو او باشیم الگو، در میان خلق عالم

خود شناسانیم او را به تمامی با دلایل

جملگی باشند آگه  از تمامی فضائل

نسل بعد از ما بداند از چه رو ما سیّد هستیم

چه کسی بود جدّ ما و از چه رو مقیّد هستیم

از چه هرباره رویم ما خدمتش بهر زیارت

چه کسی باشد در آنجا ، که به ما دارد عنایت

تا به امروزش نبودیم زین پسش مردانه باشیم

آستین بالا زده در خدمت آن عالم فرزانه باشیم

دور شمع عشق او ما همچنان پروانه باشیم

این نباشد روز محشر ما از او شرمنده باشیم

یاد آن خدمتگزاران یاد آن بی ادعاها

جملگی رفتند و نیستند هیچ یک در بین ماها

آن أبر مردان مخلص ، آن مریدان حقیقی

عاشقان پاک و صادق جمله یاران صمیمی

خدمتی کردند ، آنچه در توان بود جملگی بی مزد و منّت

حالیا ما مانده ایم و کوله باری پر ز خجلت

از همین حالا بیائیم خویش را از نو بسازیم

جملگی یک تن شویم و روی ناممکن بتازیم

شاعر : حاج سید علی قاضی میر سعید